توضیحات: ** رهایی از جلبک استخر: وجود جلبک در استخر یکی از مشکلات رایجی است که تقریباً هر صاحب استخری دیر یا زود با آن مواجه می‌شود. شاید در نگاه اول فقط به‌ صورت تغییر رنگ آب یا لیز شدن کف و دیواره ‌ها دیده شود، اما واقعیت این است که جلبک ‌ها علاوه بر ظاهر نا خوشایند، می‌توانند محیط مناسبی برای رشد باکتری ‌ها و میکروب‌ ها فراهم کنند و سلامت شناگران را تهدید نمایند. به همین دلیل یادگیری روش‌ های صحیح برای رهایی از جلبک‌ های استخری و شناخت تجهیزات مناسب مثل جارو استخری و کلرزن اهمیت زیادی دارد. ** انواع جلبک ‌های استخری: برای رهایی از جلبک استخر ، اول باید آن‌ ها را بشناسید. جلبک ‌ها معمولاً در سه گروه اصلی در استخرها دیده می‌شوند: • جلبک سبز: رایج ‌ترین نوع است که باعث سبز شدن آب استخر می‌شود. این جلبک ‌ها خیلی سریع پخش می‌شوند و معمولاً اولین نشانه کمبود کلر یا گردش ضعیف آب هستند. • جلبک سیاه: از همه مقاوم‌ تر است و بیشتر در درزها و گوشه ‌های استخر رشد می‌کند. از بین بردنش سخت ‌تر است و نیاز به برس‌ زنی و مواد شیمیایی قوی دارد. • جلبک خردلی یا زرد: بیشتر روی دیواره‌ ها یا کف ته ‌نشین می‌شود. ظاهرش شاید شبیه گرد و غبار باشد، اما در واقع یک نوع جلبک مقاوم است که اگر کنترل نشود به سرعت بازمی‌گردد. شناخت این انواع کمک می‌کند در انتخاب روش مبارزه و تجهیزاتی که نیاز دارید، دقیق ‌تر عمل کنید. ** دلایل ایجاد جلبک در استخر: بسیاری از کسانی که استخر دارند تصور می‌کنند فقط باید هر چند وقت یک ‌بار آب استخر را عوض کنند، در حالی که نگهداری استخر بسیار فراتر از این است. دلایل اصلی ایجاد جلبک را می‌توان در چند مورد خلاصه کرد: 1. عدم تعادل مواد شیمیایی آب: وقتی سطح کلر و pH آب کنترل نشود، محیط برای رشد جلبک ‌ها آماده می‌شود. 2. گردش ناکافی آب: اگر پمپ یا سیستم تصفیه به ‌درستی کار نکند، بخش ‌هایی از آب راکد می‌ماند و همین راکد بودن باعث رشد جلبک می‌شود. 3. وجود ذرات معلق و برگ‌ ها: استخرهای روباز بیشتر در معرض این مشکل هستند. برگ‌ ها و گرد و غبار محیط می‌توانند مواد مغذی برای رشد جلبک فراهم کنند. 4. فیلتر ناکارآمد یا کثیف: فیلتری که دیر به دیر شسته یا تعویض شود، دیگر توانایی حذف جلبک و ذرات ریز را ندارد. این عوامل اگر با هم ترکیب شوند، می‌توانند آب استخر را در مدت کوتاهی کدر و سبز کنند. ** روش‌های رهایی از جلبک‌های استخری: • تمیزکاری مکانیکی: اولین گام برای رهایی از جلبک استخر، تمیز کردن مکانیکی است. هیچ ماده شیمیایی یا فیلتر قوی نمی‌تواند به‌تنهایی مشکل را حل کند اگر کف و دیواره‌ های استخر از جلبک پوشیده شده باشند. در این مرحله استفاده از جارو استخری اهمیت زیادی دارد. این جاروها به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که هم ذرات ریز جلبک و هم رسوبات ته‌نشین شده را جمع‌آوری کنند. • فیلتراسیون قوی با فیلتر شنی: بعد از اینکه جلبک ‌ها از کف و دیواره جدا شدند، لازم است ذرات معلق باقی ‌مانده از آب خارج شوند. در این مرحله، فیلتر شنی بهترین انتخاب است. این فیلترها به‌خاطر قدرت بالا در گرفتن ذرات ریز، به‌خصوص جلبک ‌های سبز، بسیار مورد توجه قرار گرفته‌اند. • استفاده از کلرزن: یکی از مهم ‌ترین ابزارها برای پیشگیری و رهایی از جلبک استخر، کلر است. اما اضافه کردن کلر به ‌صورت دستی هم وقت ‌گیر است و هم گاهی باعث افزایش یا کاهش ناگهانی سطح کلر می‌شود. راه‌ حل این مشکل، کلرزن اتوماتیک است. این دستگاه ‌ها به‌طور یکنواخت کلر را وارد آب می‌کنند و اجازه نمی ‌دهند شرایط برای رشد جلبک فراهم شود. ضد جلبک‌ های مایع هم در کنار کلرزن می‌توانند کمک بزرگی باشند تا حتی جلبک‌ های مقاوم‌ تر مثل نوع سیاه یا خردلی هم از بین بروند. • گردش مداوم آب: یکی از دلایل اصلی رشد جلبک، نقاط راکد در آب استخر است. حتی اگر بهترین مواد شیمیایی و تجهیزات تصفیه را هم داشته باشید، بدون گردش مناسب آب باز هم احتمال رشد جلبک وجود دارد. پمپ‌ های استخری به ‌گونه‌ ای طراحی شده ‌اند که آب استخر را در تمام نقاط به حرکت درآورند. • استفاده از ضد جلبک‌ ها مثل کات کبود: گاهی اوقات با وجود کلرزنی، هنوز آثار جلبک در گوشه ‌ها یا کف استخر باقی می‌ماند. در چنین شرایطی ضد جلبک ‌های حرفه‌ای وارد عمل می‌شوند. این محصولات به ‌ویژه در استخرهای روباز که بیشتر در معرض آلودگی محیطی هستند، نقش اساسی دارند. ترکیب ضد جلبک با سیستم فیلتراسیون و جارو استخری باعث می‌شود حتی مقاوم‌ ترین جلبک ‌ها هم از بین بروند. *** روش ‌های پیشگیری از بازگشت جلبک: مبارزه با جلبک فقط به یک‌ بار تمیزکاری محدود نمی‌شود. اگر بخواهید نتیجه دائمی بگیرید، باید به‌صورت مداوم نکات زیر را رعایت کنید: • جارو استخری دستی و اتوماتیک: جلبک‌های ته ‌نشین شده در کف استخر به ‌سادگی با جارو استخری جمع‌آوری می‌شوند. این وسیله اولین قدم در مبارزه با جلبک است. • فیلتر شنی استخر: بعد از جارو کردن، ذرات ریز و میکروسکوپی جلبک در آب باقی می‌مانند. فیلتر شنی آن ‌ها را به دام می‌اندازد و آب را دوباره شفاف می‌کند. • کلرزن خطی و شناور: کلر نقش اصلی در نابودی سلول ‌های جلبک دارد. کلرزن‌ها این ماده را به‌ طور یکنواخت وارد آب می‌کنند تا اثرگذاری بیشتری داشته باشد. • قرص کلر: برای مواقعی که جلبک مقاوم ‌تر است یا رشد سریعی دارد، ضد جلبک ‌های تخصصی بهترین گزینه‌ اند. • اسکیمر سطحی: جلبک ‌ها اغلب از سطح آب شروع به رشد می‌کنند. اسکیمر قبل از ته ‌نشینی، ذرات و برگ ‌های معلق را جمع می‌کند. • این تجهیزات در کنار هم مجموعه ‌ای کامل برای مقابله با جلبک ‌ها و حفظ سلامت آب استخر تشکیل می‌دهند. ** معایب شنا در آب جلبک ‌دار: شنا کردن در آبی که جلبک دارد نه‌تنها لذت‌ بخش نیست، بلکه می‌تواند خطرناک هم باشد. آب جلبک ‌دار معمولاً لغزنده است و احتمال زمین خوردن در اطراف استخر را افزایش می‌دهد. همچنین تماس مداوم پوست با جلبک می‌تواند باعث حساسیت یا خارش شود. از طرف دیگر، محیط جلبکی مکان مناسبی برای رشد باکتری ‌هاست که خطر ابتلا به عفونت ‌های پوستی و چشمی را بالا می‌برد. *های ساخت، نقطه روشن بازار ساختمان*